Masturbacja dziecięca – zaburzenie czy norma?

Już w wieku niemowlęcym dzieci zaczynają manipulować przy swoich narządach płciowych, dotykać, bawić się nimi. U chłopców zachowania takie mogą pojawić się między 7. a 10. miesiącem życia, natomiast u dziewczynek trochę później, zazwyczaj pod koniec 1. roku życia. Szczytowym okresem masturbacji jest wiek od 3 do 5 lat. Dziecko zaczyna dotykać swoich miejsc intymnych, wkłada rączki do pieluszki, czy do majtek, ściska uda, może pocierać przedmiotami (zabawkami, piżamką, pościelą) o miejsca intymne. Takie zachowania są normalne u dzieci w tym wieku i pełnią funkcję poznawczą.
Dziecko uczy się swojego ciała, buduje obraz samego siebie, poznaje swoje reakcje. Ten rodzaj masturbacji dziecięcej, nazywamy masturbacją rozwojową. Zazwyczaj jest ona ukrywana przez dziecko i nastawiona na zaspokojenie przyjemności. Rodzice w takiej sytuacji nie muszą się niepokoić, zazwyczaj zachowania takie przemijają lub pojawiają się sporadycznie. Nie niesie to ze sobą negatywnych konsekwencji i jest naturalnym etapem rozwoju dziecka.

Jak reagować w takiej sytuacji?

Ważne, aby nie wprawiać dziecka w zakłopotanie, nie wywoływać poczucia winy czy lęku. Próby przeszkodzenia dziecku w kontynuowaniu tej czynności nie są konieczne, można nie zwracać uwagi na to, co robi dziecko, lub próbować odwrócić uwagę dziecka np. rozpoczęciem zabawy, poczytaniem książeczki czy innym zajęciem odwracającym uwagę dziecka. Ważne jest jednak, aby dziecko nie nauczyło się, że w ten sposób zwraca na siebie uwagę rodziców, ponieważ wtedy masturbacja stanie się sposobem na uzyskanie uwagi rodziców. Jeśli tak się dzieje, możemy mówić o masturbacji określanej jako masturbacja instrumentalna. Jest ona reakcją dziecka na niezaspokojenie potrzeb innych niż potrzeby seksualne. Dziecko w ten sposób może starać się zyskać uwagę otoczenia. Masturbacja instrumentalna może też być sposobem na rozładowanie napięcia związanego ze stresem przeżywanym przez dziecko. W momencie, gdy dziecko nie potrafi poradzić sobie z trudną dla niego sytuacją, napięcie zaczyna rozładowywać w taki właśnie sposób. Może też poprzez tę metodę próbować rekompensować sobie inne niezaspokojone potrzeby np. potrzebę bezpieczeństwa, czy bliskości z rodzicem. Rodzice w takiej sytuacji powinni zastanowić się, co może być przyczyną takiego zachowania i próbować usunąć przyczynę, a nie koncentrować się wyłącznie na kłopotliwym zachowaniu dziecka. Ważne, aby przyjrzeć się potrzebom dziecka i temu, czy są one w pełni zaspokajane. W takiej sytuacji warto zwrócić się po pomoc do specjalisty. Wyróżnia się jeszcze jeden typ masturbacji – masturbacja eksperymentalna. Czynnikiem napędzającym działanie dziecka jest w tej sytuacji ciekawość, powiązana z przeżyciem przyjemnych doznań. Ten typ masturbacji może być niebezpieczny dla dziecka, ponieważ zaczyna ono wykorzystywać do masturbacji różne przedmioty, wkładać je sobie w otwory ciała, do pochwy czy odbytu. Dziecko robi to, ponieważ traktuje ciało jako pole do eksperymentów, do badania i eksplorowania. Zazwyczaj robi to jawnie, dlatego ten typ masturbacji łatwo zauważyć. Ważne jest, aby rodzice zareagowali w tej sytuacji, ponieważ ten rodzaj masturbacji może być szkodliwy i niebezpieczny dla zdrowia dziecka. Co zatem można zrobić? Koniecznie trzeba porozmawiać z dzieckiem na ten temat, wyjaśnić mu, że nie można bawić się swoim ciałem (np. wkładać przedmiotów do pochwy czy odbytu), bo jest to niebezpieczne i zakazać dziecku takich zachowań, w celu ochrony jego zdrowia. W zależności od rodzaju masturbacji zaobserwowanej u dziecka i funkcji, jakie pełni, sposoby reagowania rodziców lub opiekunów powinny się różnić i być dostosowane do każdego dziecka indywidualnie. Reakcja rodziców może się też różnić w zależności od religijności członków rodziny oraz wyznawanych wartości. Ważne jest jednak, aby nie wzbudzać w dziecku poczucia winy, a tłumacząc mu różne zasady, odwoływać się w takim wypadku do wartości i zasad panujących w domu.

Dlaczego dziecko dotyka się w okolicach intymnych?

Najczęstszymi przyczynami dziecięcej masturbacji są: stres, odkrywanie ciała i nuda. Dziecko, kiedy odkrywa, że taki dotyk sprawia mu przyjemność zaczyna powtarzać wyuczone zachowania, które dają mu przyjemność. Może być to także sposób na odreagowanie stresu, emocji. To na ogół tylko zabawa, a dziecko nie zdaje sobie sprawy, że jego zachowanie jest niewłaściwe.

Dlaczego ono „to” robi?

Może jest chore – pasożyty, problemy z moczem, choroby neurologiczne –należy to badać! Może nudzi się – zapewnij dziecku dużą ilość bodźców (zabawek, aktywności, kolorów, ludzi wokół…). Może ma za mało ruchu– pozwól na chodzenie i poznawanie świata. Może czuje się samotne, opuszczone, zaniedbane emocjonalnie. Warto zaznaczyć, że jest to odczucie subiektywne i mimo, iż Ty nie widzisz powodu, by dziecko tak się czuło- ono się tak może czuć!
Może ten lęk jest w przedszkolu lub szkole? Może dziecko sobie z czymś lub kimś nie radzi? – może przeżywa jakieś napięcie i tak je rozładowuje?
Może nie jest śpiące lub zbyt zmęczone, by usnąć? Często rodzice sygnalizują, że dzieci masturbują się w takich sytuacjach. Kiedyś zadziałało – próbują ponownie.
Należy zwrócić uwagę na swój stosunek do dziecka – czy Ciebie ono nie denerwuje (ono to wyczuje), czy masz wystarczającą cierpliwość? Przyjrzyj się relacjom w rodzinie. W każdej rodzinie są jakieś napięcia, a Ty z pewnością niekiedy czujesz zmęczenie i odczuwasz brak cierpliwości. Masz do tego prawo. Małe dziecko potrafi „dać nieźle w kość” – wymęczyć, zirytować.

UWAGA DLA RODZICÓW

Masturbacja u małych dzieci, choć daje to samo odczucie orgazmu co u dorosłych, nie ma tego samego seksualnego podtekstu! Maluchy nie wiedzą nic o istnieniu seksu ani nie mają żadnych wyobrażeń na ten temat. Nieprawdą też jest, że masturbacja u małych dzieci świadczyć może o wykorzystywaniu seksualnym. W przypadku molestowania najmłodsze dzieci prędzej wyciszą się, wycofają lub będą mieć kłopoty ze snem, niż zaczną nadmiernie eksplorować swoje ciało. Czym innym jest natomiast podejmowanie przez dziecko działań zapraszających do wspólnego dotykania się – te powinny już zwrócić uwagę dorosłych.

Masturbacja to naturalna reakcja i norma rozwojowa

Dzięki niej dzieci poznają lepiej swoje ciało i dowiadują się jak ono funkcjonuje. Właściwa reakcja dorosłych na masturbację może pomóc dziecku zaakceptować jego ciało bez zawstydzenia, co pozytywnie przełoży się na obraz siebie samego. Masturbacja może być przykładem zachowania dającego ukojenie i rozluźnienie, niezbędne do szybkiego i łatwego zaśnięcia. Masturbacja pozwala dziecku poznać własne ciało oraz sposoby zaspakajania intymnych potrzeb. To wiedza, która może okazać się niezastąpiona i gwarantująca osiąganie przyjemności ze zbliżeń w życiu dorosłym.

Masturbacja dziecięca -> zachowaj spokój

Pamiętajmy – seksualność to niezwykle delikatna i ważna sfera ludzkiego życia. Dlatego do dziecka, które właśnie ją odkryło, należy podchodzić z delikatnością i wyrozumiałością. Najlepiej tak, jak sami chcielibyśmy być traktowani.

Kiedy udać się do specjalisty z problemem dziecięcej masturbacji?

Do specjalisty można udać się zawsze. Powinien on wskazać przyczyny takiego zachowania i powiedzieć, jak można je zniwelować. Może także okazać się, że Twojemu dziecku brakuje głębszych doznań. Choć nie jest to normą – zdarza się dość często. Zwróć uwagę, jak bawi się Twoje dziecko – czy lubi nosić ciężkie przedmioty, siłować się – takie zabawy wskazują na potrzebę głębokich doznań.

GODZINY OTWARCIA

Poniedziałek – Piątek  12:00 – 20:00

KONTAKT TELEFONICZNY

  725 555 425

531 487 061

GDZIE NAS MOŻESZ ZNALEŹĆ

Ulica Lecha i Marii Kaczyńskich 14, 97-400 Bełchatów

Cennik

Zapraszamy do zapoznania się z naszym cennikiem usług.

CZYTAJ

Druki do pobrania

Tu można pobrać gotowe formularze niezbędne przy wizytach w naszej Poradni

POBIERZ

Kontakt

Jeśli mają Państwo do nas pytania zapraszamy do skorzystania z formularza.

NAPISZ